Columns, blogs en artikelen

ik proef niet alleen graag wijn, ik schrijf er ook graag over. Meestal serieus, na een bezoek aan een opening of presentatie. Soms ook luchtig en met humor, zoals in mijn columns voor By the Grape.

Hieronder tref je aantal artikelen of blogs van mij aan.

Een dag in de Bourgogne...

Samen met vele andere wijnliefhebbers en vakmensen studeer ik aan de wijnacademie in Maarn. Omdat daar ook het echte werk bij hoort, gingen we met een grote groep naar de Bourgogne en de Champagne. Ik heb mij door Klazien de woensdag in mijn maag laten spitsen om verslag van te doen….toen had ik nog geen idee wat de dag brengen zou, hemeltje lief!

Na een heerlijke nachtrust en een prima ontbijt lopen we naar de École des Vins in Beaune. Er staat ons een seminar te wachten om de geheimen van de Bourgogne beter te leren doorgronden. De school ziet er spatzuiver uit! De eerste oohs en aahs zijn niet van de lucht…een eigen tafeltje! Met een verlichte glasplaat!! Met een eigen kraantje dat je met de knie bedient!!! Wat een feest, en de beste man moet zijn mond nog open doen… Aan deze luxe kunnen we gewend raken, Wijnacademie!

Onze leraar vandaag is de heer Jean-Pierre Renard, die in zeer goed Engels en met behulp van een PowerPoint presentatie ons een supersnelle tour de Bourgogne geeft.

Het gaat te ver alles te herhalen, maar de hoofdlijnen die mij bij zijn gebleven:

1. Macon is de rijzende ster van de Bourgogne in prijs-kwaliteit verhouding
2. De Beaujolais hoort er echt niet bij: de moederrots is zo totaal anders (nl. harde graniet versus kalk) dat het niet passend is ze in één adem te noemen;
3. Bourgognewijnen zijn met maar 0,5 % wereldwijd en 3 % in Frankrijk marginaal in het totaalaanbod;
4. Wijn is GEEN natuurproduct. Doe je niets, dan krijg je nl. azijn! ‘ze wainmeakur’ maakt toch echt het verschil. Wijnmakers in de Bourgondiër noemt hij met een glimlach ‘Terroirists’;
5. Pas op met agressief proeven! Door te wild te spoelen in je mond of te kauwen, komt er alcohol op plaatsen die je normaal bij het drinken ook niet bereikt: de wijn komt daardoor niet over zoals bedoeld. (Eindelijk! Ik heb nu een goed argument tegen het gedrag van al die irritante wijnkauwers!)

De seminar duurt te kort, er is teveel te vragen, maar wat is het leuk! Hier kom ik zeker nog een keer terug. Bedolven met folders, mapjes en posters vertrekken we naar de bus.

Op naar Maison Louis Jadot, een grote wijnmaker, die niet alleen eigen druiven vinifieert, maar ook druiven van anderen tot wijn maakt. Het bedrijf oogt groots en luxe, doet niet erg Bourgondisch aan, in de zin van kneuterig, klein en persoonlijk. De export directeur Marc Dupin en zijn exportmedewerker Camille Jouffroy heten ons buiten welkom. Aan de hand van een maquette van de regio laat hij ons zien waar de wijngaarden liggen waar zij wijnen van maken. Ook doet hij de vrijgezellen wat tips waar zij rijke huwbare kandiaten kunnen vinden, ha. Patrick oogt wat amechtig, hij hijgt hevig hoorbaar en vertelt ons nog geen drie dagen geleden te zijn ontslagen uit het ziekenhuis. Tijdens een lunch is hij in elkaar gezakt (!), maar: het lag niet aan zijn gezelschap, weet hij te melden. Hij is giechelig en doet heel erg druk. Arme Camille, dan krijgt ze de kans iets te vertellen, dan neemt hij nog het woord terug! Ook hier weer uitzonderlijk goed Engels, het is allemaal heel goed te volgen.

Louis Henry Denis Jadot stichtte Maison Louis Jadot in 1859. Vanaf het begin heeft Maison Louis Jadot, een négotiant, evenveel aandacht besteed aan alle appellations, van Grand Crus tot aan regionale wijnen. Hun doel is om de ware aard van Bourgondië te tonen, een streek die zowel trots mag zijn op het verleden en optimistisch mag zijn over de toekomst. Alle wijnen gemaakt onder het label Maison Louis Jadot zijn Appellation Contrôlée wijnen uit de hele regio. De wijngaarden van Maison Louis Jadot zijn nu verspreid over 154 hectare van Bourgondië, van de Côte d'Or naar de Mâconnais en in Beaujolais. Tot zover het commerciële praatje.

Ik vond Marc wel grappig en verfrissend: nee, natuurlijk werken ze met natuurlijke gisten, maar ze zijn noch dogmatisch ‘or stupid’. Een doodgeslagen vat Montrachet van € 25.000,- roer je gewoon nog een keer om met zakje gist van om de hoek!

De vinificatieruimte is indrukwekkend: groots, schoon en haast kunstig. Per perceel, per oogst, per most wordt er gekeken naar de beste manier van vinificeren. De wijnmaker bepaalt het resultaat. Marc maakt een grapje ten kost van Bangladesh maar ten gunste van hun kosten: door de opwarming vallen de oogsten eerder en kunnen ze gebruik maken van goedkopere studenten…Ze hebben een eigen kuiperij, Cadus geheten en ze zijn erg precies op de herkomst van het hout. Hout geeft de meeste elegantie, maar ook de meeste problemen!

Nu gaat de groep uit elkaar en is er een proeverij onder bezielende leiding van een van hen beiden. Ik zit in de groep die met Marc meegaat. Terwijl we achter hem aanlopen knalt hij keihard tegen een glazen deur in het proeflokaal, ai! De klap was echt hard, maar Marc lacht en lacht en wordt  nog giecheliger…ik verdenk hem sterk van het innemen van een roze pil teveel deze morgen. Volgens mij is hij knetterstoned!

De proeverij behelst een paar mooie wijnen, ik kan niet anders zeggen:

1. Chablis 2009
2. Chassagne Montrachet 2008
3. Puligney ‘Le Folatìeres’
4. Beaujolais Morgon 2009
5. Beaune 1e Cru ‘Le Boucherottes’ 2008 (eerste fles had kurk)
6. Gevrey Clos St. Jacques 2008
7. Clos Vougeot 2007

De laatste twee zijn bij mij veruit favoriet. Er wordt aandachtig geproefd en gediscussieerd, erg leerzaam en lekker! Hier een woord van dank aan de schenkers, die iedereen keurig voorzien van een glaasje. Het gaat te ver om hier alle proefnotities te geven, maar neem eens een kijkje op hun website www.louisjadot.com, prachtig gemaakt! Hier vind je werkelijk alles terug, de mensen, het huis, de wijnen…alle wijnen hebben een uitgebreide beschrijving, een waar feest! Het bezoek wordt afgesloten met een heerlijk buffet en nog mooiere wijnen. Een TOP locatie, echt waar.

Om 15.00 uur met de bus via Savigny-lès-Beaune en Pernand-Vergelesses naar Echevronne. Gert weet weer van alles te vertellen, wat een vat vol wetenswaardigheden is hij toch. Al kijkend naar links en rechts zien we wat de Bourgogne de Bourgogne maakt: al die kleine stukjes, al die kleurverschillen, de hoogteverschillen, de ‘micoteaux’, de schoonmoeder van de ene wijnmaker en de leuke vrouw van de ander, een $&#! van een Hollander wiens naam we goed moeten onthouden…

Onderweg een korte stop om in de wijngaarden uitleg te krijgen. Tot mijn verrassing ontmoeten we daar de familie Féry en de wijnmaker, Pascal Marchand, van wie ik eerder een masterclass mocht volgen. Hij vertelt ons over de Climats, zijn organische aanpak, het onkruid wieden in het weekend, alleen werken de buren nog niet zo mee. Terwijl we luisteren worden we driftig besproeit met, ja wat eigenlijk? Het zit op huid, haren en brillen en is blauwig…en dat terwijl de boer ons ziet staan notabene! Zou het die $&#! van een Hollander zijn??

We proeven twee wijnen, een St. Romain en een Pernand Vergeless ‘Les Combottes’, beiden uit 2008. Daarna hup, door naar het Domaine Jean Féry & Fils te Echevronne. Hoog gezeten boven de open kuipen vertelt Pascal over zijn manier van wijn maken, de recente geschiedenis van de Bourgogne en de ‘Burgundy style’ van wijn maken, met open vat vergisting en langdurige lagering op vat. Pascal gaat voor  het ‘zetten’ van de wijn en niet specifiek voor fruitigheid.

De proeverij die daarna volgt is uitgebreid, maar Pascal is niet altijd helemaal goed te horen, veel mensen staan in groepjes met elkaar te proeven, en dat is ook goed. Het Domaine ziet er netjes uit en kent zelfs twee appartementen, waarvan een “Suite Gert Crum” heet. Need I say more… iemand vertelde mij dat Gert ontroert raakte bij de onthulling ervan, totdat ie begreep dat ie wel huur moest betalen als hij er verbleef: die Bourgondiërs toch! Kijk even de site, ook hier alles goed gedocumenteerd en met zeer veel informatie: http://www.fery-vin.fr. Kun je ook even binnenkijken bij Gert…

Ik hoop echt dat iedereen hier zelf ook proefnotities heeft gemaakt, het wordt me rond deze tijd allemaal wat te veel: wat een indrukken!! De mooiste vind ik zelf de Gevrey Chambertin ‘Les Crais 2008’. Deze koop ik dan ook, samen met de basis Bourgogne 2008… Niet alleen ik koop wat, dat doet bijna iedereen. Na lang wikken en wegen gaat zelfs André overstag! Dan nog even zingen met zijn allen en ik mag van Klazien de kaas overhandigen, omdat ik Pascal ‘ken’, ahum. Om 20.00 uur zitten we dan bepakt en bezakt weer in de bus. We hebben een vrije avond heet het. ‘Beaune kent vele leuke en een aantal goede restaurants in verschillende prijsklassen.’, zo vermeldt ons program. Ik heb het eind in de bek en kan geen pinot meer zien. Samen met mijn kamergenoot sprint ik naar het plaatselijke Grand Café en verslind een pizza met een cola light. De rest van de avond is alcoholvrij en ik lig, heel saai, om 22.30 plat. Wat een dag! Wat een wijnen! En het mooie is: morgen mogen we weer!!!!

Wijnhuis Feudi di San Gregorio

Vorige week mocht ik aanschuiven bij een heerlijk diner in Schagen. Bij Jefmeets TOV was de reden van dit alles, omlijst door heerlijke wijnen van het prestigieuze huis Feudi di San Gregorio gevestigd op de heuvels rond de oude stad Napels, in de wijnprovincie Campania. Feudi di San Gregorio wordt beschouwd als een van de onbetwiste tophuizen in het Italië ten zuiden van hoofdstad Rome.

De wijnen voeren de herkomstbenaming Taurasi, een van de ruim twintig DOCG’s van Italië. Anders dan veel nieuwe wijnbedrijven is hier het gebruik van moderne, internationale rassen dan ook volledig afgezworen. Er zit een zekere logica in. De lokale druiven, veelal nog door de Grieken meegenomen –aglianico betekent helleens, grieks- zijn het beste bestand tegen de grote hitte van Zuid-Italië. Wetenschappelijke onderzoekers hebben de fiano-druif onlangs zelfs uitgeroepen tot hét Italiaanse alternatief voor de overal aangeplante chardonnay. Feudi di San Gregorio laat zien wat er met deze druiven mogelijk is. Veel van de gebruikte druiven werden al gebruikt in de Romeinse tijd. De wijnen hebben een fantastische typiciteit en daardoor stuk voor stuk een heel eigen karakter. (bron: Fattoria.nl)

Francesca Festa, hun manager export, was naar Nederland gevlogen om uitleg te geven over het zeer mooie wijnhuis en een paar wijnen specifiek onder de aandacht te brengen. Aan Jef Schuur en Roy Strijbos de eer om er prachtig bij te koken en dat deden ze dan ook. Cathy Moerdijk, inkoper bij Vinites, was deze avond ook aanwezig.

We genoten van amuses als King Crab en Granny Smith, met een warme mayonaise van schaaldieren, een crème van kalfszwezerik met gelei van Dubl Spumante en een mozaïek van truffel en aardpeer, met een bitterbal van parmezaan, allemaal door TOV bereid. De begeleiding was uiteraard de Dubl Spumante Falanghina, wat een topwijn! Fijne mousse, romig haast, zacht en soepel in de mond, in de neus floraal, honing, hazelnoot en peer. Mineralige tonen zorgen voor een spannende afdronk!

Het diner werd vervolgd door de Falanghina Dei Feudi en de Greco Di Tufo, prachtige frisse wijnen, met een zuiverheid en een verfijnde kruidigheid. Het gaat te ver om alles te noemen, maar de gebraden kalfslende met venkel, sinaasappel en steranijs is een vermelding waard. Wat een smaken op één bordje, geweldig in balans. Schoonheid van de avond voor mij was het St. Jacobsschelpje op een bedje van preistamppot op een krokant bladerdeegrondje, afgetopt met vanille hangop, vanilleschuim en dungesneden Belottaham. Hier werd de Fiano Di Avellino bij geschonken, een helder goudgele witte wijn, met een complexe geur van bloemen, wit fruit, perzik, ananas, hazelnoot en amandel.

Het pièce, wilde eend, werd begeleid door de de Rubrato Anglianico, helder robijnrood in het glas, met primaire aroma’s van rode bessen en specerijen. De smaak is zacht en rond, soepel met voldoende ruggengraat. Kersen, aardbeien en mooie tannines zorgen voor een mooie afdronk.

De brigade was versterkt door sommelier Nadine Mögling van Culinaire Verwennerij Bij Jef, onlangs uitgeroepen tot Wijn/Spijs Specialist van het Jaar. Ze ontving de award op 1 november in het Circustheater in Scheveningen, tijdens een feestelijke presentatie van de GaultMillau gids 2011.

Wat een topavond!

Nostalgie in de Languedoc

Op weg naar warmere oorden, besloot ik onderweg ergens te overnachten. Dat doen we niet zomaar, daar denken wij wijnliefhebbers even over na. Het werd de Languedoc, het land van de Katharen.

Mijn oog viel op Chateau de Blomac. Op 30 december 1928 koopt Andre d'Andoque van Sériège (een oude Bitterroise familie) het kasteel en het gebied van Blomac dat vervolgens voor meer dan 80 jaar in het bezit van de familie blijft. Van 1928 tot 1933 herplant hij de wijngaarden en moderniseert hij de wijnkelder (‘chai'), die tot op de dag van vandaag functioneert. De familie, die is helaas niet meer.

De nieuwe eigenaars van het kasteel, een vinoloog en zijn gastvrije vrouw, zijn Fred en Jacqueline Mangelaars. Fred (WSET gediplomeerd) weet veel over wijn, over de historie van het kasteel en draagt die kennis graag over. Ook heeft hij een interessante wijnkelder. Jammer genoeg had ik te weinig tijd, maar ik kreeg na een heerlijke overnachting, twee mooie flessen mee uit de ‘stockage’: een Vin de Pays d’Oc Merlot uit 2006 van het Domaine de Blomac en van het Chateaux de Blomac een Minervois AOC Cuvée Tradition uit 2003. De Merlot had ik al tijdens het eten aldaar geproefd, was benieuwd hoe die thuis zou smaken.

Fred wist mij te vertellen dat de wijn nog op de ouderwetse manier is gemaakt. Ik zag een foto van de open vatvergisting, de cuves en foeders en hoe het zonder alle elektronica en RVS van nu vroeger ging. Nostalgie ten top! Niet heel uniek natuurlijk, wel weer mooi om te zien na alle silo’s, gekoelde persen en laboratoria. Handmatig oversteken dus, per vat beslissen, per vat een verschillende opbrengst. Per jaar een andere wijn! Fred heeft dus veel flessen Minervois, maar van een verschillende kwaliteit. Per keer is het weer een verrassing wat je krijgt: top of flop. Het een en ander schijnt samen te hangen met de kwaliteit van de toentertijd aangekochte kurken, tja.

De basis van de wijnen is meer dan in orde; lage opbrengst, oude wijnstokken en handmatige pluk. De 2003 blijkt een top, gelukkig voor mij! Prachtige geur, aards, diep, en mooi donkerroodbruine kleur. Wat toffee in de neus, kruidig, hazelnoot, zwart fruit, al is die in de minderheid. Mooie afgeronde tannines, soepel en vol. Ik rook de garrigue, of is dat mijn verbeelding? In gedachten zag ik de mannen zwoegen bij de cuves……De Merlot was fruitiger, mooi in balans, fruit, kruiden, romigheid en stevig in de neus. Ik dronk hem zo, bij de borrel en dat ging heel goed.

Dus ben je in de buurt, ga zeker even langs bij Blomac, want de wijnen van Fred zijn alleen daar te koop. Toch weer heel bijzonder, zo’n fijn adresje!

Wijnmagie!

Als ik eerlijk ben, dan snap ik helemaal niks van wijn. Ja, natuurlijk, ik weet waar het van gemaakt is en hoe het gemaakt wordt. Ik weet van grond, van stokken en van gist…van hout en van roestvrij staal. En toch….geef twee wijnmakers het zelfde materiaal en ik weet óók dat er dan twee verschillende wijnen worden gemaakt. Magie?

Waar zit ‘m dat in? Gert Crum wist mij laatst te melden dat terroir in feite de hand van de maker is en daarin geef ik hem beslist gelijk. Maar de maker bepaalt niet alles. Ook de fles is bepalend, je kennis omtrent het gebied (of je onwetendheid, dat kan ook!) en de omgeving waarin je de wijn drinkt. Laten we het voedsel niet vergeten, of dat heel erg prettige gezelschap!

Wijn is dus nooit hetzelfde, maar draagt bij aan je beleving van dat moment. Magie? Onder invloed van mijn duidelijk onweerstaanbare hang naar sprookjes, werd de onlangs door mij gevolgde masterclass over Nieuw-Zeelandse Sauvignon Blanc een beetje als een domper ervaren. En dat terwijl het ging over een van mijn favoriete wijnen!

Het lag beslist niet aan de aardige en ter zake zeer deskundige verteller, meer aan wat hij vertelde. Hij ontleedde de wijn in aantal segmenten, die per sheet vakkundig in beeld werden gebracht en voor elk van die onderdelen was een prachtige technische term bedacht. Hij overlaadde ons met statistiekjes, staafdiagrammen en percentages. Alles werd gemeten, tot het duizendste deeltje. En dan gingen ze daar in Marlborough bedenken welke deeltjes de volgende keer in de wijn moesten doen om hun webdiagram te laten kloppen. Hij was meer dan enthousiast en ik? Ik zat er wat beteuterd bij.

Ondertussen mochten wij beoordelen of het klopte wat hij vertelde en verhip, het was waar. Al die sheets vol met jargon proefde ik echt in mijn glas, maar willen we dit echt weten? Ik niet. Ik word er niet blij van. Van wat dan wel? Als ik een stuivende SB drink, dan wil ik dromen van lente, van zomer, van verse tomaten en het allermooiste geitenkaasje op een bedje van zelf geplukte kruidensla. Dan lig ik met ogen dicht onder mijn druivenranken, terwijl mijn lief zachtjes neuriet, mij zonder mopperen nog een keer masseert en nog een keertje bijschenkt…aaaahhh, magie!

Daarom heb ik mezelf beloofd dat ik de kennis van de diagrammen laat voor wat het is. En niet langer gehinderd door kennis, geloof ik gewoon weer in sprookjes. Schenk dus nog maar een keertje bij, mijn lief!